Η
αλήθεια είναι ότι αυτή την εβδομάδα
ήμουν ιδιαίτερα “κυκλοθυμικός” στα
ακούσματά μου. Αν κάποιος τσεκάρει τα
Listens
μου
στο Last.fm
θα
πάθει σοκ με τη διαφορετικότητα των
ακουσμάτων μου. Από Johannes
Sebastian Bach μέχρι
Deep
House,
ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να ετοιμάσω
και το εβδομαδιαίο μας θεματικό οπότε
άκουγα κι άλλα στο ψάξιμο για επιλογές.
Εξάλλου, όπως είπε κι ο χαρακτήρας του
μεγάλου Terri
Hooley
στη
βιογραφική ταινία Good
Vibrations
που
απολαύσαμε με τον (και την) Straw
Dogs αυτή
τη βδομάδα στα Lame
Headquarters:
“Κάθε
καλή συλλογή πρέπει να περιέχει μια
κατάλληλη επιλογή για οποιαδήποτε
στιγμή”.
Έστω,
απ' όλα εκείνα που άκουσα, να πέντε που
κέρδισαν την προσοχή μου:
Albums
:
DARKSIDE
/ Psychic / 2013 /
Matador
(Other
People)
Μερικές
φορές ο χρόνος σε βρίσκει σε περίεργες
μουσικές φάσεις με κολλημένα πιστεύω
και αντιδραστικό σνομπισμό! O
Nicolas Jaar που
συνεργάζεται εδώ με τον Dave
Hurrington στους
DARKSIDE
είχε
κυκλοφορήσει το σόλο ντεμπούτο του
“Space
Is Only Noise” το
2011. Εκείνη τη χρονιά είχα ακούσει τον
δίσκο του αφού διάβασα το μανιφέστο που
είχε γράψει ο αρθρογράφος του Pitchfork,
αλλά
όπως αντιλαμβάνομαι τώρα βρισκόμουνα
σε αυτή την περίεργη φάση που αναφέρομαι.
Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήμουνα ιδιαίτερα
μεγάλος οπαδός ούτε του Hauntology
ούτε
του υπερβολικού sampling.
Όπως
και να έχει, δύο χρόνια μετά, με πιο
“ανοιχτό” μυαλό άκουσα τον νέο δίσκο
του Jaar,
ως
DARKSIDE
πλέον,
και
βρήκα
τον εαυτό μου κολλημένο στο repeat.
Μια πολύ ώριμη δουλειά με υποτονικά
downtempo
beats και
σκοτεινή
ambiance.
Ένας
slow-burn
ηλεκτρονικός
δίσκος,
με τα περίεργα
φωνητικά
του Jaar
και
τις πιο “κλασσικές” μουσικές
ενορχηστρώσεις του Hurrington.
Η διαφορετικότητα
των δύο κάνει πανέμορφα blend
πάντως και ο δίσκος φαίνεται ήδη να
είναι ξεκάθαρη επιλογή στις λίστες
πολλών για το τέλος του έτους.
Συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος.
Austra
– Olympia / 2013 / Paper Bag
Πιο
“σκοτεινό” pop
όπως
μας είχαν συνηθίσει διάφορες synth
μπάντες
από την πολύ παρεξηγημένη δεκαετία του
80. Καναδοί οι Austra,
και
κυκλοφορούν εδώ τον δεύτερο τους δίσκο
ο οποίος ακούγεται να έχει διάφορες
επιρροές από διάφορα σημεία του κόσμου,
από τα αγγλικιστικά Pop
μέχρι
τα πιο ανατολίτικα/oriental
στοιχεία
όπως μας είχαν συνηθίσει οι παλαιότεροι
Faithless
και
Thievery
Corporation. Για
αυτούς που έχουν κάνει τη Florence
είδωλο,
θα βρουν κάμποσα κοινά στοιχεία στο
δισκάκι αυτό. Έτσι μια ευχάριστη
δισκογραφική δουλειά, για πιο pop
ακούσματα.

